واژه‌نامه تخصصی فیزیوتراپی

حوزه‌ای از علوم پزشکی که با استفاده از حرکت، تمرین، آموزش و ابزارهای فیزیکی، عملکرد بدن را بهبود می‌بخشد.

تکنیک درمانی که با دست‌های فیزیوتراپیست روی مفاصل و بافت‌های نرم انجام می‌شود تا دامنه حرکتی را بهبود ببخشد و درد را کاهش دهد.

برنامه تمرینات هدفمند که برای تقویت، کشش یا بهبود هماهنگی عضلات طراحی شده است.

استفاده از جریان الکتریکی (مثل TENS، اولتراسوند) برای مدیریت درد و تسریع ترمیم بافت.

حس درک بدن از موقعیت مفاصل در فضا، که برای تعادل و هماهنگی حرکتی ضروری است.

گروه عضلات شکم، کمر و لگن که ستون فقرات را ثابت نگه می‌دارند و پایه تمام حرکات بدن هستند.

بیرون‌زدگی دیسک بین مهره‌ای که روی ریشه عصبی فشار می‌آورد و باعث درد پا (سیاتیک) می‌شود.

ساییدگی تدریجی غضروف مفصل که با درد، تورم و محدودیت حرکتی همراه است.

فرایند درمانی که هدف آن بازگردانی حداکثری عملکرد بدن پس از آسیب یا بیماری است.

تکنیکی که به بیمار کمک می‌کند با مشاهده سیگنال‌های بدن، کنترل voluntary روی عضلات پیدا کند.

میزان حرکت یک مفصل از حالت خم کامل تا صاف کامل، که با گونیامتر اندازه‌گیری می‌شود.

نوع انقباض عضلانی که در آن عضله منقبض می‌شود اما طول آن تغییر نمی‌کند (بدون حرکت مفصل).

سفتی و درد تدریجی مفصل شانه که در سه فاز یخبندان، یخ‌زده و ذوب‌شدن پیش می‌رود.

گروه عضلات که کف لگن را تشکیل می‌دهند و از اندام‌های لگنی (مثانه، رحم، روده) حمایت می‌کنند.

روش ارزیابی و درمان کمردرد و گردن‌درد که بر اساس حرکات تکراری ستون فقرات طراحی شده است.